Witam serdecznie i zapraszam na otwarcie wystawy czasowej: „Archeologia w Muzeum Miasta Zgierza”. Ekspozycja będzie czynna prawie do końca października. Wystawa obrazuje udział Muzeum Miasta Zgierza i jego pracowników w badaniach archeologicznych prowadzonych na kilkudziesięciu stanowiskach. Część z nich zlokalizowana jest na terenie Polski środkowej i związana z pradziejami i historią tej części kraju. W różnych postaciach i funkcjach archeolodzy ze zgierskiego muzeum uczestniczyli w badaniach wyprzedzających ponad dwadzieścia wielkich inwestycji ziemnych; np. budowę autostrad i innych dróg, gazociągu jamalskiego i elektrowni bełchatowskiej. Warto także podkreślić ich wkład w pracach odsłaniających prawdę o mordzie popełnionym na Polakach w 1940 r. w Katyniu i Miednoje w sowieckiej Rosji.
Znakiem – ikoną wystawy jest znana w literaturze archeologicznej trójucha waza, a raczej jej kopia, zdobiona rysunkami figuralnymi, geometrycznymi i symbolicznymi pochodząca z cmentarzyska kultury przeworskiej w Białej, gm. Zgierz. Możemy jednak
stwierdzić, że na ekspozycji w zgierskim muzeum zgromadzono nie mniej charakterystyczne i istotne dla nauki autentyczne obiekty. Do odkryć i znalezisk unikatowych nie tylko na terenie Polski środkowej zaliczyć można monumentalną, wielopochówkową popielnicę i piękne miniaturowe naczynia – przystawki z cmentarzysk kultury łużyckiej z epoki brązu (około 1300 – 700 r.
p.n.e.) w Drwalewie i Wierzbowej, gm. Wartkowice. Pieczołowicie odtworzono typowe groby z wczesnej epoki żelaza (około 700 – 400 r. p.n.e.): skrzynkowy kultury pomorskieji grobów kloszowych w Karsznicach, gm. Chąśno. Niezwykle cenne są zabytki
metalowe pochodzące z cmentarzyska kultury przeworskiej z okresu wpływów rzymskich (około 0 – 500 r. n.e.) w Kunach, a wirtualna i rzeczywista rekonstrukcja chaty – pracowni rzemieślniczej pochodzącej z tychże czasów i odkrytej w Rawie Mazowieckiej należy do bardziej udanych prób rekonstrukcyjnych tego rodzaju. Okres wczesnośredniowieczny reprezentowany jest przez rzadkie w Polsce środkowej znaleziska z IX w., których ukoronowanie stanowi oryginalna studnia z osady w
Bocheniu pod Łowiczem. Dla czasów nowożytnych (XVI – XVIII w.) najbardziej charakterystyczne są bogato ornamentowane kafle piecowe odkryte w pozostałościach dworów w Głownie, Rogóźnie i Strykowie, pow. zgierski.
Wszystkie te odkrycia i znaleziska świadczą o znaczącym udziale Muzeum Miasta Zgierza w dorobku archeologii polskiej.
Jeszcze raz gorąco zachęcam do obejrzenia nowootwartej ekspozycji.
Z poważaniem
Robert Starzyński