Dworzec kolejowy ma szansę przeżyć drugą młodość. Po 30 latach doczekał się gruntownego remontu. Nie będzie już wyglądał jak z horroru, gdy wieczorem dreszcz przebiegał po ciele na samą myśl o nim.
Zostaną wymienione instalacje wewnętrzne, dach, okna i drzwi, system grzewczy, a na zewnątrz zostanie położony kolorowy tynk. Aby odstraszyć wandali zostanie zamontowany system monitorujący.
Na nowo zaaranżowany zostanie również skwer przed dworcem, tak, aby odnowiony budynek bardziej wyeksponować.
Zakończyły się testy oświetlenia ww. ulic. Gazowe latarnie będą oświetlać dwie zgierskie ulice. Światło będzie żółte, jednak o takim samym natężeniu jak z lamp elektrycznych. Nie będzie jednak latarnika. Lampy będą zapalały się dzięki czujnikom o zmierzchu i gasły o świcie.
Latarnie powstały w związku z tworzeniem Parku Kulturowego „Miasto Tkaczy”.
Na podstawie projektu „Rewitalizacja i rozwój historycznego kompleksu architektury drewnianej miasta Zgierza” powstanie w naszym mieście Park Kulturowy „Miasto Tkaczy”. Projekt zakłada restaurację zabytków i rewitalizację obszaru urbanistycznego historycznego i wzorcowego osadnictwa przemysłowego z początku XIX wieku.
Park Kulturowy „Miasto Tkaczy” znajduje się na terenie obejmującym zabytkową zabudowę i układ przestrzenny. Obejmuje fragment zachowanego układu szachownicowego o regularnym podziale na równej wielkości parcele, gdzie w latach 20-tych XIX w. wydzielono działki przeznaczone pod budowę domów dla sukienników. Translokacji ulegną trzy domy tkaczy i jeden zostanie zmodernizowany . Przywrócona zostanie historyczna zabudowa Rynku Nowego Miasta w obrębie ulic Narutowicza i Rembowskiego poprzez odtworzenie XIX- wiecznego charakteru tych ulic. Przestrzeń wokół budynków zostanie zagospodarowana tak, abyśmy będąc tam przenieśli się do XIX wieku. Rewitalizacji ulegnie nawierzchnia ulic, posadzone zostaną graby, staną stylowe ławeczki, a o zmierzchu będą zapalały się latarnie gazowe.
Wszystko sprawi, że zwiedzający przeniosą się w świat, w którym żyli zgierscy sukiennicy około 180 lat temu.
Wieża kościoła św. Katarzyny, po wpisaniu jej w styczniu tego roku do rejestru zabytków, doczekała się wreszcie remontu. Przy okazji zostanie wybudowany balkon widokowy, z którego będzie doskonały widok na okolicę, a nawet Łódź.
W muzeum istnieje stała wystawa pt. „Kruszówka” przedstawiająca wnętrza mieszczańskie z przełomu XIX i XX wieku. Jest to jedna z pierwszych muzealnych prób odtworzenia wnętrza pofabrykanckiego z przełomu wieków. Przedstawione jest wyposażenie mieszkania miejskiej kamienicy, pokoju jadalnego, salonu, sypialni i kuchni z domowym zapleczem. Można oglądać meble i przedmioty neorenesansowe, rokokowe czy neorokokowe.
Całe wnętrze ma niepowtarzalny klimat, który robi wrażenie na wielu ludziach. Warto zobaczyć jak mieszkali ludzie w tamtych czasach, może wpadnie komuś jakaś wizja urządzenia współczesnego mieszkania.
Najwyższą budowlą Zgierza, widoczną z wielu miejsc naszego miasta jest kościół pw. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej, Panny i Męczennicy. Budowę wg. projektu Stefana Lemene, rozpoczęto w 1910 r. zaś kontynuowano po zakończeniu wojny w latach 1920-1924. Zgierska fara jest usytuowana na wzgórzu otoczonym murem. Jest to czwarta lub piąta budowla w tym miejscu. Czytaj dalej »
Usytuowany po prawej stronie ciekway jednopiętrowy budynek z wieżyczką, zwany „zameczkiem” z 1909 r., to przedwojenny biurowiec spółki, a po II wojnie światowej siedziba dyrekcji ZPB „Boruta”. Czytaj dalej »
Na ul. Iglastej 18 w Zgierzu znajduje się podiadłość pożydowska, zwana willą Brodacza. W czasie okupacji hitlerowskiej przetrzymywani byli w niej Żydzi, po 45′ roku włoscy jeńcy. Czytaj dalej »




